. works /
. cv /
. contact /
. press /
Metropolis M
Issue nr 4 aug–sep 2023
“Eindexamens 2023: Ilya Lindhout”, text by Jorne Vriens, p. 13
Metropolis M Eindexamens 2023 Ilya Lindhout
Text by Jorne Vriens
Voordat ze aan de masteropleiding Studio for Immediate Spaces begon, studeerde Ilya Lindhout af aan de opleiding Cultureel Erfgoed. Met haar huidige afstudeerproject vertaalt ze de meer abstracte kennis van waarde en bewaren met de fysieke ruimtelijke oriëntatie van deze master, die zich voraal richt op interieurarchitectuur.
Lindhout vertelt dat een veelgehoorde klacht onder geboren Amsterdammers is dat de stad steeds meer gepolijst raakt: de rafelranden van de stad worden steeds meer gladgetrokken en zullen daarmee uiteindelijk verdwijnen. Maar, benadrukt Lindhout, dat lijkt alleen op het eerste gezicht. Haar afstudeerwerk bestaat uit het vastleggen en in kaart brengen van braakliggende terreinen in Amsterdam; plekken die volgens haar de potentie hebben voor het onverwachte, maar die vaak uit het zicht worden gehouden of waartoe de toegang wordt verboden. Die terreinen vindt Lindhout door satellietbeelden te bekijken, kadastergegevens op te vragen en vooral door goed op te letten tijdens fietstochten door de stad. Vaak klimt ze over schuttingen en kruipt ze onder hekken door om een kijkje te nemen en zichzelf ter plekke te fotograferen.
Eenmaal op de terreinen kreeg Lindhout regelmatig te horen dat de politie weldra zou worden gebeld. De paniek die ze daarbij soms voelde, sluit goed aan bij haar onderzoek naar de verschillende manieren waarop waarde wordt toegekend aan de tussenruimtes van de stad. De economische waarde van een stuk grond is gemakkelijk te bepalen aan de hand van de (in Amsterdam erg hoge) prijs per vierkante meter. Andere waarden zijn moeilijker in kaart te brengen. Die worden zichtbaar in bijvoorbeeld de protesten van buurtbewoners tegen de komst van een hotel, zoals het geval was bij de Jan Pieter Heijestraat 66 tot 74 – tevens een van de terreinen waar Lindhout onderzoek naar deed.
Lindhouts voorliefde voor het onbestemde constrateert eigenlijk met haar afstudeerproject, dat erop gericht is het braakliggende terrein in de stad te indexeren. Bij elke plek staat vermeld hoe groot het leegstaande perceel is en sinds wanneer het braak ligt. Op die manier wil Lindhout een ‘groeiend archief’ aanleggen, een praktijk die ze heeft opgepikt bij haar vorige opleiding. En hoewel haar stijl van fotograferen zakelijk en gestructureerd is, benadrukt Lindhout hoe belangrijk het is om juist deze terreinen te documenteren – en daarmee de vaak vergeten rafelranden van de stad in kaart te brengen.
– Jorne Vriens is kunstcriticus en kunsthistoricus
. news /